Boeren; een kijk in de toekomst!

Het boerenbedrijf gold lange tijd als de bedrijfstak waar alles later gebeurde en daar werd ook meewarrig over gedaan. Het was achtergebleven gebied waar wij stadse mensen hooguit op een fietstocht voor een stukje boerenkaas kwamen. De tijden zijn veranderd, het boerenbedrijf, dat is ons voorland, het is de ideale samenleving zoals de harde werkers in Den Haag die voorstaan.

Langer doorwerken, bijna 20% van de boeren werkt gewoon door na hun 65^ste en een deel van hen werkt nog door tot na de 75 jaar. Discriminatie van 45plussers, niet bij de boeren in Nederland, 45% is ouder dan 55 jaar, voor hen geen vooroordelen over te hoog salaris, hoog ziekteverzuim en andere drogredenen. 22000 van de 73000 boeren kan niet rond komen van de boerderij, zij leven onder het bestaansminimum of hebben allerlei bijbaantjes.

Onze nationale Elfstedentocht winnaar en boer Evert van Benthum is in meerdere opzichten een voorbeeld van wat ons te wachten staat. Om voldoende inkomen te verwerven moest hij helemaal naar Canada verhuizen en ook daar moest hij om rond te komen reclame maken voor een of ander product. En ongewild kregen wij daarmee een blik op de geprivatiseerde postbezorging. De postbode komt niet meer aan huis en je moet straks kilometers rijden om je pakje op te halen. Ook is de postbode geen beëdigde functionaris meer maar een grijpgrage winkelier die pakjes achterover drukt om ze met zijn gezin stiekem open te maken.

Nu komen de geprivatiseerde postbestellers nog voor 6 Euro per uur bladen en de magazines brengen, maar wacht maar tot de papierprijzen weer stijgen en ze er achter komen dat oud papier meer op brengt dan bezorgen. Dan roepen de harde werkers weer om maatregelen, een enquête, nog meer deregulering, nog kortere uitkeringen en schande hoe het zo heeft kunnen gebeuren.

Kijk goed met wat er met de boeren gebeurt, iedere week stoppen 50 bedrijven er mee en een deel van die gezinnen gaan met hoge schulden een onzekere toekomst tegemoet. Is dit een samenleving die wij voorstaan? Vakken vullen in de vroege uurtjes en dan met een busje kinderen naar het bijzonder onderwijs rijden en dan een postwijkje, vervolgens de kinderen weer naar huis rijden en dan naar bed. Is dat de ideale samenleving of is er nog een greintje solidariteit om dat niet te laten gebeuren. Ik hoop van wel maar als ik de boeren zie die tot hun 75^ste moeten ploeteren om de bonussen te betalen, dan houd ik mijn hart vast.