Vreugde om lage opkomst

Is er eigenlijk nog wel iemand die zich zorgen maakt om de lage opkomst bij de verkiezingen voor de gemeenteraad ? In diverse gemeenten kwam op 3 maart nog niet de helft van de kiezers opdraven. Zeker daar waar dat het geval was, zal de nieuwe raad zich m.i. moeten afvragen in hoeverre hij legitiem is en kan optreden namens de gehele bevolking. Het gebruikelijke antwoord: iedereen heeft de kans gehad om te stemmen is mij net iets te gemakkelijk.
 Het wordt steeds duidelijker dat een lage opkomst de traditionele partijen op zijn minst koud laat en hier en daar zelfs in de hand wordt gewerkt. Politiek is immers machtsvorming en de uitoefening van die macht wordt moeilijker naarmate men daar meer mensen in moet betrekken.
 Van de invoering van het dualisme werd een grotere betrokkenheid van de bevolking bij het gemeentelijk beleid verwacht. Die had zich dan moeten manifesteren in een stijgende opkomst. De Raad voor het Openbaar Bestuur kwam enkele jaren geleden met een studie (van de Commissie-Kemenade) naar mogelijkheden om de burger meer te betrekken bij de politiek en doet ook in het recente rapport ‘Vertrouwen op democratie’ interessante aanbevelingen.
 Binnen de traditionele partijverbanden lijkt er echter niemand te zijn die zich daarvan ook maar iets aantrekt. Representatief voor de politieke Jan Salie-geest was het antwoord van de burgemeester van een gemeente met een opkomstpercentage van 45,2% : ‘daar moet je mij niet op aankijken - ik sta boven de partijen’.
 En die vinden het nou juist wel best.