Stelling: Vrouwen moeten zelf maar zien hoe ze aan de top komen

Berichten in deze discussie

Permalink Antwoord van Herman Hiemstra op 4 November 2009 op 20.41

Beste Daan,

Die discussie over het vermeende 'glazen plafond' is onzin, sorry. Bij het vervullen van functies - ook die aan de top - gaat het maar om een ding: kwaliteit. De juiste man of vrouw op de juiste plaats. Meer niet.

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Daan Koelemeijer op 5 November 2009 op 10.57

Beste Herman,
excuses zijn niet nodig hoor, ik zal het niet persoonlijk opvatten ;)
Maar ik speel wel even advocaat van de duivel. Volgens jouw is het glazen plafond onzin. Als vrouwen het even graag zouden willen (en dus ook de zelfde prioriteiten zouden stellen) en even goed zijn als mannen, zou de verdeling theoretisch gezien 50-50 moeten zijn. Maar bij beursgenoteerde bedrijven is op dit moment 7% vrouw.

De verklaring dat vrouwen niet goed genoeg zijn is te bestrijden met het gegeven dat meiden tegenwoordig sneller afstuderen en betere resultaten halen dan jongens. Dat zou dus juist het verschil van 43% moeten verkleinen. Blijft over dat vrouwen het zelf niet even graag willen of niet dezelfde prioriteiten willen stellen. Maar op de een of andere manier is 43% wel een heel groot percentage om alleen verklaard te worden door de lagere ambities/ kinderwens van vrouwen.

Met andere woorden, betekent die 7% die het wel tot managementfucties in het bedrijfsleven schopt, dat eigenlijk ook maar 7% van de vrouwen deze ambitites en kwaliteiten hebben?

En wat vinden de vrouwen hier eigenlijk van?

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Tessa Augustijn op 11 Februari 2010 op 20.50

Beste Herman,

Wat een onzin dat bij het vervullen van functies - juist die aan de top - het zou gaan om de kwaliteit. Het gaat om het juiste gedrag, nl. het imiteren ervan door de beoogd collega. Te vaak worden vrouwen daarom afgewezen op functies waarbij ze wel over de kwaliteiten beschikken, maar niet hetzelfde gedrag vertonen als mannen.
Zoals tijdens de kredietcrisis duidelijk werd, gaan mannen meer voor de korte termijn. Dat is op zich normaal, want dat is in de genen van mannen vastgelegd. En, voor de duidelijkheid, dat is een eigenschap die ik niet als goed of slecht beoordeel. Vrouwen echter, kijken vaker naar de lange termijn. Ook dat ligt in hun genen besloten. Een goede mix van mannen en vrouwen op hoge functies zorgt er voor dat er evenwicht ontstaat. En juist daar zou meer aandacht voor moeten zijn, politiek en maatschappelijk. Daar profiteert onze hele samenleving van. Vrouwen en mannen!

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Henk van Wijk op 11 Februari 2010 op 21.44

Goh. Goeie mep uitgedeeld.
Ik ben het er grotendeels mee eens. Toch zijn er ook mannen met een langetermijn visie. Alleen worden die vaak gezien als bedreigend of als super pessimisten. Vooral omdat met een beetje langetermijn visie vaak aangegeven wordt dat het ingeslagen kortetermijn beleid op een aantal punten verkeerd zal uitpakken. En daar houden haantjes niet van. Nu veel geld verdienen is veel interessanter dan over een lange periode gematigder verdienen maar uiteindelijk èn het bedrijf èn de verdiensten hoger en vooral stabieler laten groeien. Ik denk niet dat dit een specifiek vrouwen probleem is, maar een probleem van de club van kortetermijn denkers tegen de club van mensen met een langetermijn visie. Er zijn naast veel vrouwen ook een aantal zeer competente mannen die tegen het 'glazen plafond' aan lopen. Ik geloof dan ook niet zo in het achter gesteld zijn van alleen vrouwen. En pamperen van vrouwen is überhaupt zinloos.
Het is gewoon een kwestie van haantjes mannen en vrouwen in een Masserati omdat het jezelf in het nu profileren als snel en machtig heel belangrijk is, terwijl verstand en visie van minder belang zijn. Daarom zie je ook steeds meer de afstand tussen top en uitvoerders groeien. Dat is ook een reden dat de klantenbehandeling bij grote bedrijven bedroevend is. Het eigen ego van de top van kortetermijn denkers is zo sterk dat er geen idee meer bestaat over 'de mensen' in de lagere regionen. Dit terwijl vrouwen en hun manelijke lotgenoten vaak die verbinding wel kunnen leggen en daarmee de motivatie van 'de mensen' op een zodanig niveau weten te brengen dat de dienstverlening wel werkt en daarmee het bedrijf op termijn een sterkere basis heeft.

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Tessa Augustijn op 11 Februari 2010 op 22.49

Beste Henk,

Als vrouw ben ik verrast als jij aangeeft ook last te hebben van het 'glazen plafond'. Aan de ene kant ben ik daar verdrietig over, want het kan niet anders dan een verarming van onze samenleving zijn. Aan de andere kant geeft het me ook hoop, want dan zijn er ook mannen die 'verder kijken' dan hun neus (of dat andere) lang is. Ik denk dat in het huidige maatschappelijke klimaat wij, als niet korte termijn gedreven managers of leidinggevenden, uiteindelijk aan het langste eind gaan trekken. Geduld is een schone zaak..... En mijn/onze tijd komt echt wel. Daar ben ik van overtuigd!

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Henk van Wijk op 12 Februari 2010 op 0.58

Het absurde is dat ik inderdaad meer met vrouwen binnen de eigen en van andere organisatiesop een lijn zit. Maar goed mijn echtgenote is niet jalours en heeft regelmatig zelfs een bredere visie dan ik. :-) En inderdaad, ik blijf gewoon door akkeren.

Maar hoe komen we nu weer terug op de discussie met betrekking tot de stelling van dit forum. Feitelijk ben ik het wel eens met de stelling.

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Jan R. Scheele op 5 November 2009 op 6.45

Deze discussie is totaal onzinnig in onze maatschappij waar de vrouw gelijkwaardig is aan de man. Wij moeten eens af van het quota begrip dat er X % vrouwen in top funkties zouden dienen te worden benoemd. Een topfunktie bij een belangrijk privaat bedrijf stelt hoge eisen aan de proffesionele kennis , ervaring en management competentie van de te benoemen top funktionaris. Commissarissen , die een search opdracht verstrekken aan een headhunter om met een shortlist van kandidaten te komen , kijken nauwelijks naar de sexe van de kandidaten , maar of het profiel van de kandidaat congruent is met het door de onderneming opgestelde profiel. Hierbij zullen natuurlijk tijdens persoonlijke gesprekken persoonlijke omstandigheden , indien het een vrouw betreft mede een rol spelen , zoals:
- Is zij gehuwd of ongehuwd
- De positie van haar echtgenoot
- Heeft zij bijna volwasen of kleine kinderen
- heeft zij een acute kinderwens
- Hoe stelt zij haar toekomst voor , carriere , op korte , medio of lange termijn
- Haar sociaal en medisch verleden
Natuurlijk hoor ik mensen roepen , maar dat zijn zaken in de persoonlijke sfeer en mogen niet gevraagd worden.
Voor Top Funties zijn alle schijnbaar onbelangrijke details relevant om te komen tot de aanstelling van de BESTE KANDIDAAT, ongeacht of het een man of vrouw betreft. Laten wij in het bedrijfsleven ons alstublieft verre houden van het gehanteerde benoemings beleid van de Overheid , waar het niet belangrijk is wat je kan , maar wie je kent.

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Jan R. Scheele op 5 November 2009 op 14.05

Beste Timon,
Inderdaad recruiters vragen deze dingen niet aan mannen om de hierna volgende redenen:
Top funkties in het bedrijfsleven vereisen dat je tegen een zeer grote werkdruk opkan en je voor de volle 100% kan inzetten en niet afgeleid of in de stress raakt door prive omstandigheden , daarnaast maken Top funktionarissen meer dan gemiddeld 75 uur per week , buiten het reizen in nationaal en in internationaal verband , veel vergaderingen in de avonduren , na een volle dagtaak. Uit ervaring is gebleken dat deze routine niet te combineren is met een "baan" als moeder en echtgenote , zeker niet met jonge opgroeiende kinderen. Het is ook om deze redenen dat veel vrouwen hierom afhaken om de simpele reden dat zo'n baan niet te combineren valt met de huiselijke situatie. Ten tweede denk ik dat we er keer van af moeten om bij aanstellingen in het bedrijfsleven het constant te hebben over positieve of negatieve discriminatie. Als werkgever behoud ik mij het recht voor om de voor mijn bedrijf de beste en meest geschikte kandidaat aan te stellen . In plaats van een of andere ambtenaar die mij wel even zal vertellen dat ik X% van deze etnishe minderheid in dienst moet nemen of X% van die etnishe minderheid.. In het uiterste geval zal ik er dan over na gaan denken of het geen tijd wordt om met mijn onderneming maar buiten de Nederlandse grenzen te gaan. Waar het bedrijfsleven gefaciliteerd wordt in plaats van gedicteerd.

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Jan R. Scheele op 8 November 2009 op 6.25

Timon , je hebt of wil het eenvoudig weg niet begrijpen:
Als je als recruiter tegenover zo'n dame zit en dat vraagt dan zal ze in haar ambitieuze onschuld mogelijk zeggen dat ze daar uberhaubt geen bezwaar tegen heeft. Voor het goede begrip ben je op dat moment verplicht te informeren of zij jonge / schoolgaande kinderen heeft. De ervaring heeft geleerd dat na zo'n vraag , haar echtgenoot , opa , oma of een kinderverzorgster van stal wordt gehaald , niet begrepen wordt dat in situaties van ziekte , problemen op school of anderszins haar focus onmogelijk op haar werk kan zijn gericht , maar op de huiselijke omstandigheden. Voor haar bestwil en dat van de onderneming , wordt zij in dat geval niet voorgedragen als een preferente kandidaat.

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Michiel R op 5 November 2009 op 18.56

Het feit dat er in dit topic toch een aardige discussie is ontstaan, maakt deze per definitie niet onzinnig. Er is blijkbaar wel het eea te zeggen over de stelling. De discussie zou niet gevoerd hoeven worden, als de situatie ideaal zou zijn. Feit is dat er sprake is van een ongelijkheid. Vrouwen afdoen als ongeschikt voor topfuncties, bijvoorbeeld omdat ze een kinderwens hebben, is niet meer van deze tijd. Het kunnen krijgen van kinderen is biologisch bepaald, het kunnen vervullen van topfuncties niet. Op deze manier worden vrouwen dus nooit op hun kwaliteiten beoordeeld.

We zouden eens moeten nadenken over het creëren van omstandigheden die het mogelijk maken dat vrouwen volgens precies dezelfde criteria beoordeeld worden als mannen in een sollicitatieprocedure.
Waarom wordt aan een man bijvoorbeeld niet gevraagd of zijn partner een kinderwens heeft? Als dat zo is, moet ie net zoveel minpunten krijgen als een vrouw die diezelfde wens uitspreekt. De zorgtaken worden veelal verdeeld over beide ouders, dus op de zwangerschapsperiode na is een man daar evenveel tijd mee kwijt als de vrouw.

Het is natuurlijk maar een aanzet, maar als we het denkpatroon niet proberen te veranderen, gebeurt er niks. Als mannen en vrouwen op een ECHT gelijkwaardige manier beoordeeld worden, is een quotum ook niet nodig. Dat is een idee van de politiek om de gelijkwaardigheid op kunstmatige wijze af te dwingen.

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van Jan R. Scheele op 6 November 2009 op 13.33

Beste Michiel,

We hebben het hier dacht ik over Top Funkties , waar mensen ( mede ) verantwoordelijk zijn voor Profit and Loss en de Continuiteit van de onderneming , niet een baantje aan de lopende band bij een of ander produktie bedrijf.
Dat is namenlijk het grote verschil in deze discussie , dit verschil kan of wil men niet zien. Ook waarschijnlijk een gebrek aan ervaring met deze gecompliceerde materie , die veel meer facetten heeft omdat hier in het kort voor het voetlicht te brengen.

▶ Hierop reageren

Permalink Antwoord van GIJS DE LANG op 6 November 2009 op 14.55

Wat een onnodig probleem.Als iemand (man of vrouw) de nodige capiciteiten heeft om een bepaalde functie te vervullen,dan is er helemaal geen discussie nodig.We moeten in geen geval denken aan positieve discriminatie ,daar is nooit iets goeds uit voort -gekomen.Blijft het probleem van het deeltijd werken over.Dat is de keus die je zelf maakt,en niet het bedrijf waar je werkt of wilt werken.

▶ Hierop reageren

• ‹ Vorige
• 1
• 2
• 3
• …
• 11
• Volgende ›
• Pagina